Kijken is voor mij nooit alleen waarnemen geweest.
In mijn verleden als opticien draaide alles om licht en zicht. Om scherpte, contrast en de subtiele manier waarop onze ogen de wereld vertalen. Ik leerde hoe persoonlijk kijken is: geen twee mensen nemen precies hetzelfde waar.
Fotografie liep daar altijd als een vertrouwde lijn doorheen. Eerst als grote hobby en liefhebberij, later steeds bewuster als een manier om mijn eigen blik vast te leggen. De camera helpt mij vertragen en zoeken naar karakter, compositie en natuurlijk licht.
Nu ik een eigen koffiewinkel en koffiebar heb, ontmoet ik iedere dag mensen met hun eigen verhalen. Aan de bar ontstaan gesprekken, stiltes en onverwachte verbindingen. Die ontmoetingen leren mij opnieuw kijken—naar gezichten, gebaren en de wereld om ons heen.